|
|
Hmmm... |
|
|
|
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"
|
|
|
|
|
|
|
|
|
miðvikudagur, mars 26, 2003 |
|
|
|
Er réttlætanlegt að vera á undan?
Ég las nokkrar greinar á vef Politicu í gær. Það er svo sem ekki í frásögur færandi en mig langar samt að koma orðum að því hvað ein greinin vakti hjá mér sérstaka athygli. Eins og við er að búast er stríðið í Írak mörgum ofarlega í huga og hafa nokkrir stjórnmálafræðinemar tekið sig til og skrifað um það og gert afstöðu sína til hernaðaríhlutunar Bandaríkjanna ljósa.
Greinin sem vakti sérstaka athygli mína var svar við annarri grein. Ég ákvað því að lesa fyrri greinina sem heitir Geðveiki, lýðskrum, olía og ranghugmyndir. Mér blöskraði. Ekki nóg með það að þar væri öllu, sem ég er á móti, lyft á háan stall og gert lítið úr friðarsinnum, heldur var greinin engan veginn nógu vel skrifuð og mig langaði helst til að merkja í hana með rauðum penna. Eftir að hafa barist við að klára greinina las ég grein Önnu Þorbjargar, Björgunaraðgerðir hins vestræna heims. Þessi grein er afbragðsvel skrifuð og ekki skemmdi fyrir að ég var alveg hjartanlega sammála henni. Ég skil ekki hvernig hægt er að réttlæta árásir á Írak.
Mér finnst oft brenna við að fólk réttlæti stríðið með þeim rökum að það verði að afvopna Saddam Hussein áður en hann nær að drepa okkur öll með eldgamla miltisbrandinum sínum (sem Bandaríkjamenn gáfu honum vel að merkja!). Ég get bara engan veginn fallist á þau rök. Ef við tökum sem dæmi 2 aðila; A og B, A lemur B og allir verða reiðir út í A fyrir að vera ofbeldisfullur. B lemur A til að svara fyrir sig og öllum finnst það allt í lagi því A byrjaði. B er annálaður friðarsinni og alls ekki ofbeldishneigður en hefur rétt til að svara fyrir sig í sama tón.
En hvað ef B veit af ofbeldishneigð A og ákveður til að vernda líf sitt og limi að lemja A, bara svona djöst in keis. Er þá allt í lagi fyrir B að byrja? Samkvæmt þeim sem eru fylgjandi stríðinu hlýtur það að vera hið besta mál. Ég er hins vegar þeirrar skoðunar að athæfi sem er fordæmt þegar einn aðili (hversu virðingarverður sem hann er) framkvæmir það ætti að vera jafnmikið fordæmt þegar annar aðili gerir það. Það skiptir ekki máli hvort ríkið heitir Írak eða Bandaríkin. Innrás í annað ríki er ekki réttlætanleg.
Þrátt fyrir að ég sé þessarar skoðunar þá þýðir það ekki að ég sé hlynnt Saddam Hussein. Mér finnst hann bölvaður skúrkur og vil að honum verði komið frá. Ég tel bara ekki rétt að nota sömu aðferðir og hann notar til að koma sér áfram. En ég fæ víst ekki að ráða í þessum heimi...
Sunna 17:08
|
|
|
|
|
|
|
