Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

laugardagur, maí 10, 2003


Allt á floti í áfengi

Í gær var farið á Fjörukrána og var það hin fínasta skemmtun. Ég og Eva fórum með vinnufélögunum af auglýsingadeildinni og ég er ekki frá því að ég hafi fengið harðsperrur í magan af hlátri. Kvöldið byrjaði með því að Ása ætlaði að sækja mig og Evu eftir að hún væri búin að sækja Sigrúnu. En hún var í prófi til klukkan rúmlega 8 þannig að við vorum á síðustu stundu. Þá var ekki um annað að ræða en að gefa bara allt í botn! Ása keyrði á 100 kílómetra hraða yfir hraðahindranir og þótti það ekkert tiltökumál. Sigrúnu fannst þetta ökulag ekki mjög traustvekjandi en lét ekki á neinu bera fyrst um sinn. Þegar Ása tók hins vegar upp á því að varalita sig á fullri ferð á miðjum Reykjavíkurveginum þá fyrst þorði Sigrún að láta út úr sér að hún hefði nú ekki mikla öryggistilfinningu þegar Ása væri að varalita sig undir stýri. Ása svaraði þá einfaldlega "Fáðu þér þá bara Always!!!" og þar með var það mál útrætt.

Við komumst í heilu lagi suður í Hafnarfjörð. Þar biðu okkar miklar kræsingar. Í forrétt var kræklingaréttur sem var alveg ágætur. Eva fékk reyndar súpu þar sem hún þorir ekki að láta hvað sem er ofan í sig. Það hlýtur að vera alveg helvíti pirrandi að vera með ofnæmi fyrir öllu! Alla vega. Við fengum okkur bjór en þegar maturinn kom þá birtist þjónninn allt í einu með hvítvínsflösku og hellti í glösin okkar án þess að spyrja okkur. Við smökkuðum á þessu og kom þá í ljós að vínið var afbragðsgott.

Í aðalrétt var nautakjöt, alveg að mínu skapi, vel rautt og varla eldað. Þjónninn góði birtist þá aftur og í þetta skiptið var hann með tvær vínflöskur. Við vorum nú spurðar hvort við vildum hvítt eða rautt og eins og spurningin var borin fram þá var svarið "nei takk" ekki mögulegt. Eins og allir vita er ekki hægt að svara C) á krossaprófi þegar möguleikarnir A) og B) eru þeir einu sem eru fyrir hendi. Brennt barn forðast eldinn þannig að ég hætti mér ekki í rauðvínið. Það hefði þótt frekar ósmekklegt, já, jafnvel subbulegt, ef ég hefði tekið upp á því að skila máltíðinni þvert yfir borðið. Rauðvínið varð því ekki fyrir valinu.

Í eftirrétt fengum við þessa líka fínu súkkulaðiköku með ís. Aftur kom upp ofnæmisvandamál hjá Evu því í kökunni voru hnetur. Ég hafði spurt þjóninn hvort það væru hnetur og hann sagði að þeir sem væru með ofnæmi ættu ekki að snerta kökuna. Þegar þjónninn sá að Eva snerti ekki á kökunni var hann svo hugulsamur að koma með nýjan eftirrétt handa henni. Frábær þjónusta. En einhvern veginn þurfti að skola þessu niður. Sumir fengu sér grand, aðrir fengu koníak og enn aðrir völdu sér eðaldrykkinn Baileys. Á einhvern hátt tókst að panta of mikið þannig að eitt baileys glasið hafði engan drykkjumann. Ég tók því að mér að drekka úr þessu umkomulausa glasi. Þá var staðan orðin þannig að ég hafði 4 glös fyrir framan mig sem þurfti að tæma. Bjórglasið var ennþá hálft því ég hafði ekki undan við að drekka hvítvínið sem þjónninn var alltaf að skenkja mér, hvítvínsglasið tæmdist aldrei og ég fékk 2 baileys glös. Þetta var ávísun á ölvun.

Í matnum flugu gullkorn og brandarar eins og er von og vísa þegar starfsmenn auglýsingadeildar koma saman. Sigga hafði áhyggjur af því að hún væri ekki nógu vinsæl og ég sagði að hún gæti auðveldlega breytt því með smá majonesi, bara einn góðan majonesrétt í vinnunna og allir eru sáttir. En þá kom upp kenning. Ef til vill er Sigga ekki svona hrifin af majonesi heldur Jóa sem vinnur inni á Ampex. Þegar hún minnist á majones er það bara dulbúin ástarjátning til Jóa... eða "I love my Jóhannes". Húmorinn á háu leveli! Sigrún komst einnig á flug og náði að semja merkilegt spakmæli: "Betri er einn bjór í maga en tveir í glasi". Já, gott ef það er ekki bara nokkuð til í þessu.

Þegar ölvun var orðin nokkur hringdi ég í Óla og hann kom og sótti okkur Evu. Ölvun var þá orðin ágæt, enda ekki við öðru að búast þegar áfenginu er nánast dælt upp í mann með háþrýstidælu og trekkt. En áfengi er gott og ekki undan neinu að kvarta yfir veigum eða kræsingum í gær.


Sunna 17:21


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli