|
|
Hmmm... |
|
|
|
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"
|
|
|
|
|
|
|
|
|
þriðjudagur, júlí 29, 2003 |
|
|
|
Ömurlegur dagur
Só far hefur þetta verið alveg ógeðslega ömurlegur dagur og klukkan er bara 10. Ef hann heldur svona áfram er ég ekki viss um að ég lifi hann af!
Mig svíður alveg svakalega mikið í augun vegna þess að ég hef eytt of miklum tíma fyrir framan tölvuskjá undanfarið. Ekki bætir úr skák að ég er þreytt og það eykur sviðann bara enn meira. Það besta sem ég gæti gert núna væri að leggjast upp í rúm og setja eitthvað kalt yfir augun. Not an option!
Ég fór upp í mötuneyti áðan til að fá mér koffín og morgunmat til að vakna aðeins betur. Þá voru bara til vond rúnstykki. Reyndar var til hálft gott rúnstykki og hálft allt í lagi rúnstykki. Þar sem mig langaði í rúnstykki varð ég því að velja á milli þess að fá mér vont samstætt rúnstykki eða gott/allt í lagi ósamstætt rúnstykki. Ég ákvað að velja það ósamstæða þótt það sé hrikalegt að borða ósamstætt rúnstykki. Það er eins og að fara í ósamstæða sokka. Big mistake! Um leið og ég tók í rúnstykkið fann ég að það var farið að skorpna. Morgunmaturinn var greinilega settur óvenju snemma fram í morgun. En það eru ekki mannasiðir að skila einhverju sem maður er búinn að snerta á þannig að ég varð bara að taka þurra rúnstykkið.
Þegar ég var búin að smyrja það og setja ostinn á ákvað afgreiðsludaman í mötuneytinu að láta sig hverfa þótt hún vissi vel af mér þarna. Ég beið og beið. Hún kom aftur, gekk frá mjólkurfernum, fór aftur, kom aftur með húsverðinum, hélt áfram að ganga frá og lét eins og hún sæi mig ekki. Á tímabili hvarflaði að mér að sporðrenna bara þurra ósamstæða rúnstykkinu og hlaupa áður en hún kæmi aftur. En þegar ég var búin að bíða í um 20 mínútur sá hún sér loks fært að afgreiða mig. Ég bað líka um pepsi max og rétti henni kortið. Hún tók kortið og sagði "Eitthvað fleira?" Ég svaraði neitandi og þá horfði hún bara á mig eins og ég væri glæpamaður og renndi kortinu ekki í gegnum posann. Ég þurfti að hamra á því að þetta væri það eina sem ég ætlaði að fá til að hún tæki sönsum og straujaði kortið. Óþolandi! Mér finnst að það eigi að setja skilyrði um lágmarks greindarvísitölu þegar starfsmenn eru ráðnir.
Á fundi í morgun áttaði ég mig á leiðinlegum staðreyndum sem gerðu það að verkum að mig langaði bara að leggjast undir feld. En það er ekki hægt núna. Geri það bara í kvöld í staðinn.
Það þarf kraftaverk til að koma þessum degi inn á beinu brautina aftur, það er nokkuð ljóst.
Sunna 10:12
|
|
|
|
|
|
|
