Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

fimmtudagur, september 04, 2003


Skólinn byrjaður

Þá er skólinn byrjaður aftur. Ég er búin að mæta í nokkra spænskutíma og finnst alveg frábært að vera komin í eitthvað skemmtilegt nám sem á vel við mig. Mér brá lítillega þegar kennarinn í Málfræði og ritþjálfun I byrjaði að lesa upp í tíma á þriðjudaginn. Mér fannst það eins og að vera komin aftur í menntaskóla. Svo hef ég reynt að hlusta á hversu mikið samnemendur mínir kunna í spænsku. Það virðist nú vera nokkuð misjafnt. Sumir virðast vera á svipuðu róli og ég en aðrir hafa aðeins menntaskólakunnáttu og skilja ekki allt sem er sagt í tímum. Hins vegar finnst mér áberandi hvað íslenskur hreimur er sterkur. Sumir hafa reyndar ekki íslenskan hreim, heldur bara einhvern asnalegan. Ég tala hins vegar með eðal katalónskum hreim! (...svona nokkurn veginn) Það þykir víst ágætt þótt katalónska sé eitt ljótasta tungumál á þessari jörð. En mér líst þrusuvel á þetta.

Næsta mál á dagskrá er fótbolti. KR-ingar eru Íslandsmeistarar 2003! Vúhúhú! Ég fór með Ísa og Óskari til Grindavíkur á mánudaginn til að horfa á leikinn. Við urðum sko ekki fyrir vonbrigðum. Á leiðinni í bæinn aftur var bíllinn skreyttur með KR-peysu og KR-treflum. Ég var í svo mikilli sigurvímu um kvöldið að ég skellti mér á bjórkvöld með Fróða og skvetti þar örlítið úr meistaraklaufunum. Það var gott. Ástæðan var einnig sú að ég var hætt í vinnunni og því ber að fagna ærlega.

Þá er hér að lokum beðist velvirðingar á bloggmistökum. Af einskærri heimsku eða gríðarlegri geðveiki (þið megið ráða hvort heldur það er) gleymdist alveg að blogga um menningarnótt. Hér með er bætt úr því. Gjörðu svo vel Óskar!

Menningarnæturbilun

Menningarnótt er mögnuð nótt. Ég byrjaði á að skella mér í gæsapartý til Írisar efst á Laugaveginum. Hún er að fara að ganga í það heilaga á laugardaginn. Til hamingju Íris! Nú, það hefur skapast hefð fyrir því að fylgjast með flugeldasýningunni fyrir utan tóbaksbúðina Björk. Ég skokkaði niður Laugaveginn með bjór í hönd og hitti vini mína fyrir utan Björk. Planið var að hitta stelpurnar í partýinu aftur en af óviðráðanlegum orsökum var það ekki hægt. Eftir flugeldasýninguna skrapp ég inn í búð til að fara á klósettið og komst ekki þaðan út aftur. Ja, þ.e.a.s. ég komst út af klósettinu aftur, svo feit er ég nú ekki, ég komst bara ekki út úr búðinni því þar skapaðist magnaðasta partý sem sögur fara af.

Kokteilhristari var tekinn fram og Sunna Shaker fór á kostum við að blanda kokteila. Þess á milli var öl teigað af mikilli áfergju. Öl er gott. Allir skemmtu sér konunglega. Ja, alla vega næstum því allir. Viðreynslur sumra féllu ekki í kramið hjá öðrum. Það þótti hrikalega fyndið. Við vorum inni í búðinni eitthvað fram á nótt þangað til allt í einu löggan kom og sprengdi partýið. Skil ekki svoleiðis. Hún virtist eitthvað hafa á móti því að við værum að drekka áfengi þarna inni og rökstuddi partý-splittunar-aðgerðir sínar með því að tóbaksbúðin Björk hefði ekki vínveitingaleyfi. Það er alveg magnað. Ég hélt að maður þyrfti ekki vínveitingaleyfi á eigin drykkjarföng. Nú er ég að spá í að sækja um vínveitingaleyfi til að geta haldið innflutningspartý fyrir Bara.

Eníveis. Þegar okkur var hent út fann ég að tími var kominn til að fara heim á leið. Ég rúllaði upp Túngötuna og niður Hofsvallagötuna. Óli hafði beðið mig um að fara hljóðlega um þegar ég kæmi heim. Ég hélt að það hefði tekist ágætlega. Dauði maðurinn í sófanum virtist alla vega ekki rumska þegar ég kom heim. Daginn eftir sagði Óli hins vegar að ég hefði labbað á allt sem hægt var að labba á, veggi, hurðar, rúm, stóla og fleira, og í hvert skipti sagði ég "úbbs, afsakið..." Hmmm... hann vaknaði víst við það...

Já, svona er menning skemmtilegt fyrirbæri.

Sunna 11:28


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli