Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

mánudagur, september 22, 2003


Sorglegur sitjandi

Fyrst ég er nú á annað borð byrjuð að tala um sitjandann á mér þá er ekki úr vegi að halda því bara áfram. 22. september verður héðan í frá nefndur Rassadagurinn og þegar ég verð orðin kóngur yfir Íslandi verður Rassadagurinn gerður að almennum frídegi.

Alla vega. Ég skrapp í skólann áðan, sem er svo sem ekki í frásögur færandi. Nema hvað, ekki komst afturendinn heill út úr þeirri ferð. O sei sei nei. Þegar ég labbaði upp að aðalbyggingu Háskólans skein sólin aftan á blessaðan botninn minn. Það var huggun harmi gegn eftir ófarirnar í morgun, örlítill ylur svona til að hita upp kaldar og frostbitnar kinnar.

En það var skammgóður vermir, svo ekki verði fastar kveðið að orði. Helvítis kúrsinn er kenndur í ógeðslegustu stofu sem HÍ hefur yfir að ráða, stofa XI í aðalbyggingunni. Hún er hönnuð eins og fyrirlestrarsalur með bekkjum í hálfhring og þó nokkrum halla, eins og bíósalur. En eitthvað hafa arkitektarnir klikkað á hlutföllum mannslíkamans. Borðið nær manni upp að öxlum, sætin eru eins og úr grjóti og bilið milli bekkja og borða er lengra en miðlungs hryggur ræður við. Reyndar eiga sessurnar að gegna einhverju bólstrunarhlutverki en það tekst bara engan veginn. Í staðinn er mikið gap milli trérammans og leðurlíkissessunnar þannig að naglar og slíkt standa út í loftið.

Eftir tvo tíma var sitjandinn fremur sorglegur á að líta. Lítið er eftir af honum nema illa farið og rispað rófubein. Ég er enn að bíða eftir því að fá smá blóðstreymi í rassinn aftur en það virðist ætla að ganga eitthvað hægt fyrir sig. Ó mig auma.

Sunna 13:16


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli