Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

miðvikudagur, október 01, 2003


Læknafóbía

Ég er haldin mikilli læknafóbíu og hef mikla andúð á heilbrigðiskerfinu. Það lýsir sér einna helst í því að ég reyni að forðast það eins og heitan eldinn að fara til læknis. Frekar er ég veik heldur en að fara til læknis. Ég hef engan heimilislækni og hef aldrei haft neinn. Það hefur þó aldrei komið að sök, alltaf hægt að redda því sem þarf að redda.

En nú er svo komið að ég hef ákveðið að hætta að vera svona háð fjölskyldunni um að redda mér þegar ég þarf eitthvað. Út af slappleika undanfarið ákvað ég því að reyna að sigrast á þessari fóbíu minni og panta mér tíma hjá lækni og skrá mig hjá einhverjum heimilislækni í leiðinni. Þess vegna hringdi ég á heilsugæslustöðina í hverfinu mínu. Svörin sem ég fékk voru mjög snubbótt og, ja, eiginlega bara dónaleg. Það er ekki hægt að skrá sig hjá neinum lækni lengur þannig að ég get ekki fengið neinn lækni! Ég hef því um tvennt að velja: A) Borga mun meira fyrir að fara á læknavaktina og fá þá einhvern lækni sem á ekki eftir að sjá um mín mál í framtíðinni, eða B) halda áfram að vera slöpp.

Undir venjulegum kringumstæðum myndi ég kannski láta mig hafa það og fara á læknavaktina, bíða í 7 tíma eftir því að fá að vita að mér líði illa. Hmmm, ég veit það fyrir! En eftir að hafa fengið svona leiðindaframkomu frá starfsmanni heilsugæslustöðvarinnar hef ég enn minni löngun til að fara til læknis en nokkru sinni fyrr. Vá hvað svona leiðindi geta farið í taugarnar á manni!

En svo er hægt að líta á þetta frá annarri hlið. Ef ég fer ekki til læknis næ ég að spara pening. Það er nebbla svo skrítið, læknisheimsóknir ganga yfirleitt út á það sama:
a) Sjúkrasaga: Ertu á einhverjum lyfjum, einhver í fjölskyldunni veikur... allt í lagi með þig? Öööö... nei, væntanlega er ekki allt í lagi með mann þegar maður leitar til læknis!
b) Kynlífið: Ertu í sambandi, stundarðu kynlíf...? Þegar maður er með hálsbólgu sér maður ekki alveg samhengið þar á milli...
c) Hvað er málið? Vandamálið skoðað og þess vandlega gætt að fara ekki mjög djúpt í það. Yfirleitt er reynt að tengja vandann beint við kynlíf, jafnvel hálsbólguna. Meginreglan er að láta manni líða sem verst þarna inni.
d) Lausnin: Þú ert með hálsbólgu er algengt svar. Svo mikið vissi ég. Einu sinni fór ég til læknis út af bráðaofnæmi fyrir einhverju sem ég vissi ekki hvað var. Þegar ég var búin að fullvissa lækninn um að þetta væri ekki kynsjúkdómur þá sagði hann við mig: "Þú ert með ofnæmi fyrir einhverju." Right. Tell me something I don't know...

Sum sé, þessar fjárans skoðanir skila manni engu en kosta mann samt pening. Vá hvað ég þoli ekki lækna og heilbrigðiskerfið!

Sunna 14:19


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli