Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

miðvikudagur, október 08, 2003


Stórframkvæmdir og scary people

Miklar framkvæmdir fóru fram á Hofsvallagötunni í gær. Ég og pabbi settum saman glæsilega kommóðu sem Óli keypti í Rúmfatalagernum um daginn. Það var soldið maus og við settum hana soldið vitlaust saman, en þó ekkert sem ekki er hægt að laga. Nú verður loksins pláss fyrir föt og annað dót sem er sniðugt að geyma í svefnherberginu. Sjónvarpið er nú um metra hærra yfir sjávarmáli en áður og er það vel. Ástandið var nebbla þannig að það var varla hægt að horfa á það nema uppréttur. Annars fór sængin alltaf fyrir eða fótur eða koddi eða rass... jú get ðe piktjör. Óli kom reyndar ekkert nálægt smíðunum en beitti kröftum sínum hins vegar á eldhúsið, sem hefur sjaldan verið eins fínt. Í dag stendur svo til að kíkja á hvað bróðir minn og mágkona mín hafa að bjóða mér í eldhúsið. Það vantar nebbla alveg sárlega meira geymslupláss.

Eníveis. Ég er aðeins að átta mig á því að skólinn er víst ekki bara djók. Þarf víst að vinna einhver verkefni af og til, meira að segja hópverkefni. Þoli ekki hópverkefni. En það hlýtur allt að reddast. Það er spurning hvort ég tek með mér skólabók til að lesa í flugvélinni... Hmmm... ætla aðeins að hugsa málið.

Undanfarið hefur undarlegt fólk orðið á vegi mínum. Og undarlegt er frekar vægt orð í þessu tilviki. Um daginn sá ég fjölskyldu, ég held alla vega að þetta hafi verið fjölskylda. Alla vega var einn fjölskyldufaðir svo var tvennt sem ég vissi ekki hvers kyns var. Fötin voru trilljón sinnum of stór, í svona skopparastíl hárið á annarri verunni var í fléttu niður á bak og svo var veran með skopparahúfu á hausnum og gríðarlega stórt og ógeðslegt tattú á handarbakinu. Hin veran var með hanakamb en nennti ekki að greiða hann upp þannig að hárið lá bara niður í allar áttir. Fáránlegt. Stuttu seinna sá ég stelpu sem var eins og gatasigti í framan með fullt af hringjum á furðulegustu stöðum. Fötin voru nokkurn veginn í sama stíl og á furðufjölskyldunni, þ.e. of stór skopparaföt og gríðarlega stór keðja hékk úr buxunum, sem voru það neðarlega að píparaskoran var mjög greinileg. Hún hefði sko alveg haft gott af smá blörri eins og er alltaf sett á rassana á þeim sem eru allsberir í Sörvævor. Maður hefði haldið að þarna væri búið að finna öll tískufrík Íslands á sama stað en nei... næst á eftir sá ég stelpu sem minnti mig helst á asna... dýrið sko. Tennurnar voru svo stórar að hún hefði auðveldlega getað fengið hlutverk í Dýrunum í Hálsaskógi. Það hefði alla vega sparað smá tannsmíði. Nema hvað, hún var í Stussy-hettupeysu (ég hélt að það ógeð væri dottið úr tísku...) og í támjóum götóttum skóm af ömmu sinni og rassinn var svo innfallinn að hún hefði mátt troða kodda í buxurnar. Ég vona að ég hafi ekki misst af neinu og að þetta sé allt í einu komið í tísku. Það væri merki um að heimurinn væri á hraðri leið til glötunar.

Sunna 13:20


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli