|
|
Hmmm... |
|
|
|
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"
|
|
|
|
|
|
|
|
|
mánudagur, nóvember 03, 2003 |
|
|
|
Sigur og siðleysi
Jæja, hvar á maður nú að byrja. Eins og glöggir lesendur vita fór ég í skálaferð um helgina. Óglöggir lesendur ættu þá að vita það hér með. Við héldum í skála nokkurn á Suðurlandi (ég er ekkert voðalega glögg á sýslur landsins) sem er ekkert svakalega langt frá Kentucky á Selfossi. Það kom sér ágætlega að stutt var í kjúllann.
Ferðin heppnaðist ágætlega. Sagnfræðinemar (og fylgifiskar) sporðrenndu pulsum og ég þakkaði fyrir að þarna var nóg af pulsubrauði þar sem ég er ekki mesti aðdáandi þess annars ágæta fóðurs. Eftir eina pulsu lét ég mér brauðið nægja.
Nú, annars ber það helst að nefna að í skálanum var sungið, spilað og glaðst. Sumir fóru í fýlu, sumir eltu á röndum, sumir töpuðu í Gettu betur spilinu, sumir urðu fyllri en aðrir, sumir urðu heppnir, allir hinir urðu þeim mun óheppnari, sumir stundu, allir hinir andvörpuðu. Já, þetta var bara nokkurn veginn eins og segir í myndinni, little bit of everything, tears, laughters...
Annars hafði ég mig bara hæga að mestu leyti. Ég var dóni og durtur (eins og mín er von og venja), skipaði sjálfa mig í Special Victims Unit, frekjaðist í græjunum og fór á stelputrúnó á klósettinu.
Afrek laugardagskvöldsins var sennilega þegar ég, Eva og Stefán unnum frækilegan sigur í Gettu betur spilinu. Við vorum hálfu spjaldi á eftir andstæðingnum en með glæsilegum endaspretti tókum við hann í nefið. Já, við Eva myndum gott dúó í Gettu betur. Og svo var Stefán með okkur bara svona til að svara Ghandi-spurningunum.
Við sváfum í stórum svefnsal, nánast allir saman. Ég og Eva vorum nokkuð óheppnar með rúmfélaga, þó hún mun óheppnari en ég. Öðrum megin við mig svaf Óli (sem er auðvitað engin óheppni), en hinum megin við mig svaf leiðinlegur gaur sem ákvað að vekja ALLA í salnum þegar hann kom inn undir morguninn af því að við höfðum tekið okkur það bessaleyfi að færa dótið hans til hliðar til að hann þyrfti ekki að klöngrast yfir okkur. Öðrum megin við Evu svaf Stefán (sem er sennilega alveg ágætis félagsskapur í fletinu) en hinum megin lá fólk sem ákvað að halda vöku fyrir nánast öllum með miklum frygðarstunum. Fjórum sinnum. Ég er fegin að ég svaf vært á mínu eyra á meðan á hamagangnum stóð.
Eftir afar takmarkaðan svefn (já, ég svaf nánast ekkert en virðist þó hafa náð að dotta akkúrat á hárréttu mómenti) í hörðu bóli var bakið aumt og illa farið. Engin var þó þynnkan en þegar við nálguðumst KFC á Selfossi á bakaleiðinni ákvað ég að umbreyta bakverkjum og stífluðu nefi yfir í þynnku svo smá kjúllabiti yrði réttlætanlegur. Þynnka er nebbla eins og orka, það er ekki hægt að eyða henni, bara umbreyta.
Ég var ónýt þegar ég kom heim. Lagði mig aðeins síðdegis og ætlaði svo að horfa á handboltann. Óli þurfti víst margar tilraunir til að vekja mig því ég var alveg meðvitundarlaus. Ég var svo örmagna eftir þetta að ég náði ekki einu sinni að stressa mig yfir handboltanum og þá er eitthvað verulega mikið að. Öll þau skipti sem ég hef verið á barmi taugaáfalls hafa verið yfir landsleikjum í handbolta eða fótbolta.
Já, ég var alveg ónýt eftir þessa helgi. Vona að næsta verði ekki alveg svona erfið. Vona að næsta verði gúrme-helgi.
Sunna 21:41
|
|
|
|
|
|
|
