Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

laugardagur, nóvember 01, 2003


Stimpluð að eilífu

Gærkvöldið var nokkuð óvenjulegt. Ég fór í bíó. Ok, kannski ekkert óvenjulegt þar á ferð. Eða hvað? Ég fór í splunkunýtt bíó sem heitir Tonabíó, já Tonabíó, ekki Tónabíó. Tonabíó er á Vesturgötu, nánar tiltekið í WTC (World Typing Center). Þar komu saman tveir vélritunarkennarar, annar þunglyndur, hinn geðveikur, stærsti strumpur í heimi og ég. Við fórum á sýninguna Final Fantasy sem er flott mynd en soldið flókin samt. Sumir áttu erfitt með að skilja þríhyrningana.

Þar sem þetta var níubíó var sýningin búin um klukkan 11. Strumpurinn stóri ákvað að fara heim til sín í sveitina en ég og þunglyndi vélritunarkennarinn litum inn á skemmtikvöld. Við kvöddum því hinn geðveika vélritunarkennara með virtum.

Men ó men. Kommúnistar hljóta að hafa aðra skilgreiningu á skemmtun heldur en við sem hneigjumst örlítið meira til hægri. Skemmtikvöldið sem við fórum á var á vegum ungra komma. Við gengum niður í kjallarann á Hallveigarstöðum og komum inn á freakshow! Sjaldan hef ég séð jafnmikið af furðulegu fólki saman komið á einum stað. Flestir virtust vera svona nokkuð vel ruglaðir en ein manneskja var þó augljóslega mun klikkaðri en allir hinir til samans. Mig grunar að frægðin hafi stigið henni til höfuðs en hún vann sér það til frægðar eitt sinn að leika í bíómynd. Hmmm... þá hlýtur að vera í lagi að vera artí fartí. Eða bara ekki. Ég óttaðist manntjón á gólfinu þegar hún byrjaði að dansa.

En það voru samt nokkrar ljóstýrur í myrkrinu. Þarna rakst ég á fólk sem ég kannaðist örlítið við, Kata málfarsráðunautur, Kolla og Freyr og Auður sem ég kannast við úr stjórnmálafræðinni. Þetta fólk er allt eðlilegt að því er ég best veit og ég kann ágætlega við það. Kata tók mynd af mér og Óla þannig að ég verð sennilega stimpluð sem kommúnisti það sem eftir er ævinnar. Örlög mín eru aum.

Á eftir er ég að fara í skálaferð með fróðum og ófróðum sagnfræðinemum. Mér skilst að ættingjar Keikó verði með í för. Það ætti að verða fróðlegt. En nú er mál að hætta, fara að vinna og drífa sig svo út.

Sunna 11:35


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli