Hmmm...
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"


Gamalt blogg


Heim



    Dót  
   
Gestabók
Myndir
Drykkjuleikjahandbókin
Pottþétt Gelgja
 


    Vinir og kunningjar  
    Óli
Anton
Strumpurinn
Hjördís
Ísi
Anna
Jóhanna
Svandís
Lovísa
Arnbjörg
Þórhildur
Sigurrós
Selma
Þorbjörg
C-bekkurinn
Héðinn
Ragnheiður
Freyja
Íris beib
Halldór Valur
Kalli
Eva - Blogg
Silja
Eva
Lára
Erna
Jónas
Guðbjörg Lilja
 


    Linkar  
    Heimasíðan mín
Vefpóstur HÍ
Netorðabókin
Netþýðandinn
Háskólinn
Politica
Sms - Síminn
Sms - OgVodafone
Nagportal.net
RÚV
Mogginn
Eurovision.is
Batman
Tilveran

Sendu mér póst!




tracker






Weblog Commenting by HaloScan.com
 

This page is powered by Blogger. Why isn't yours?

mánudagur, desember 22, 2003


Myndarskapurinn alveg að drepa mann

Alveg er þetta magnað hvað ég virðist engan veginn geta komist í gang í vinnunni fyrr en klukkan 11. Ég var mætt klukkan 8 í morgun, rauð og glansandi í augunum, fannst ég lykta eins og skítur og var öll frekar tuskuleg og ræfilsleg eitthvað. Ástæðan fyrir skítafýlunni var að ég smakkaði skötu í fyrsta skipti í gær. Foreldrar Óla ákváðu að flytja Þorláksmessu til í ár og hafa skötuveisluna á sunnudegi. Ég er alin upp við að borða heitt hangikjöt á Þorláksmessu og hafði því aldrei smakkað skötu. Ég hafði fundið lyktina af henni og fannst það full mikið af því góða. En ég hafði lofað að smakka. Þegar við opnuðum íbúðina var eins og við hefðum gengið á vegg. Ég hrökklaðist í burtu og stóð á ganginum í smá stund til að jafna mig.

Nema hvað. Skatan var ekki eins vond og ég hafði búist við. Bragðið var meira að segja allt í lagi. Hins vegar var lyktin svo sterk að ég átti erfitt með að halla mér yfir diskinn. Ég sat því í fáránlega mikilli fjarlægð frá borðinu og hallaði mér aftur á bak þegar ég borðaði. Þegar örlítið var eftir á disknum gafst ég upp. Ég gef sjálfri mér þó góða einkunn fyrir þessi fyrstu kynni mín af skötunni og það getur vel verið að ég reyni aftur að ári. En ekki á Þorláksmessu, þá SKAL borða hangikjöt. Og hana nú!

Þegar heim var komið tók við önnur frumraun. Ég bakaði piparkökur. Ég hef aldrei bakað piparkökur sjálf áður. Mamma og pabbi hafa alltaf séð um deigið og ég hef í mesta lagi gefið mér tíma til að fletja það út og búa til kalla og kellingar. En í ár ákvað Sunna litla að vera þrjósk og ákveða að baka sjálf og nota ekki uppskriftina úr foreldrahúsunum. Niðurstaðan varð tæplega ætar kökur, gjörsamlega afmyndaðar, nokkrar brenndar og kökuhús með sprungna veggi og brotið þak, sennilega eitthvert það skakkasta undir sólinni með. Þetta er bara kofaskrifli af jarðskjálftasvæði. Þýska og danska blóðið í mér hefur greinilega tekið yfir við hönnunina, engin íslensk hús þola jarðskjálfta svona illa. Ég er svo myndarleg í eldhúsinu að það hálfa væri nóg.

Eftir baksturinn var rölt upp í rúm með nokkrar piparkökur og 1 bjór, kveikt á sjónvarpinu og horft á Ædolið ruglað. Óli var svo svekktur yfir því að hafa ekki keypt eitthvað til að narta í þannig að í mikilli nartþörf yfir Ædolinu neyddist hann til að borða piparkökurnar mínar. Hann var samt enn á lífi í morgun þannig að honum hefur ekki orðið meint af.

Sunna 09:21


Comments:
<$BlogCommentBody$>
<$BlogCommentDeleteIcon$>
Skrifa ummæli