|
|
Hmmm... |
|
|
|
"Judge all you want, but married a lesbian, left a man at the altar, fell in love with a gay ice dancer, threw a girl's wooden leg in the fire, livin' in a box!!!"
|
|
|
|
|
|
|
|
|
mánudagur, janúar 12, 2004 |
|
|
|
Í draumalandinu ógurlega
Flestir nota svefninn til að hvílast. Svo er einnig með mig. Mér finnst ofsalega gott að sofa og frá því ég var pínulítil hef ég alltaf notað svefn sem lyf við öllu. Mamma og pabbi voru einmitt oft áhyggjufull þegar ég var smábarn yfir því hvað ég svaf mikið, þeim fannst eitthvað óvenjulegt að ég skyldi ekki halda fyrir þeim vöku allar nætur. En undanfarið hefur svefninn ekki nýst mér sem skyldi. Ég er alltaf þreytt og það kom ósjaldan fyrir í skólanum á síðustu önn að ég dottaði í tímum. Samt fer ég ekki seinna að sofa en venjulega og vakna ekkert fyrr. En nú held ég að ég hafi fundið skýringu á þessu. Ég er allt of upptekin á nóttunni til að ég nái að láta þreytuna líða úr mér. Já, ég er alltaf föst í svakalegum hasar eða erfiðum verkefnum í draumalandinu. Þetta er eiginlega eins og nokkurs konar late night cinema og ég er alltaf alveg uppgefin þegar ég vakna á morgnana. Hér eru nokkur dæmi um það sem ég hef verið að fást við síðustu nætur.
Harry Potter æsingur
Síðustu nótt hafði ég sko í nógu að snúast. Ég var í flugvél, innanlandsflugi að mig minnir. Í vélinni hafði ég bæði fartölvu og gemsa og var að nota hvort tveggja. Fyrir framan mig sátu tveir FBI agents, en þeir voru útsendarar Voldemorts. Ég vissi að þeir voru að fylgjast með mér og höfðu komið fyrir hlerunartækjum bæði í tölvunni minni og símanum þannig að þeir gátu hlustað á allt sem ég sagði og séð allt sem ég skrifaði á msn og í sms. Þegar flugvélin lenti á Arnarhóli (sem bæ ðe vei mér þótti fullkomlega eðlilegur flugvöllur) ákvað ég að reyna að hrista gaurana af mér. Ég hljóp því sem fætur toguðu niður Arnarhól og niður á stoppustöðina á Lækjartorgi [lesist: fríhöfnin]. Þegar þangað var komið áttaði ég mig á því að ég hafði gleymt afar mikilvægum poka í flugvélinni sem FBI útsendararnir máttu alls ekki komast yfir. Ég þurfti því að fá leyfi til að fara aftur inn í vél og fékk til þess þar til gert strikamerki frá konu sem vinnur með mér. Þá hóf ég að klífa Arnarhólinn aftur og þegar ég var komin upp á topp þurfti ég að fara í lyftu upp á 5. hæð til að komast í flugvélina. Nú, á leiðinni tók ég eftir að tveir unglingspiltar, klæddir sem skopparar með buxurnar á hælunum, voru að elta mig. Ég vissi vel að þeir voru útsendarar FBI gauranna og þar með útsendarar Voldemorts líka. Ég reyndi að gefa konunni, sem vinnur með mér, merki um að þeir væru að elta mig og ætluðu að koma mér fyrir kattarnef en hún virtist ekki taka mikið mark á mér. En þegar við fórum öll inn í lyftuna sagði ég við skopparana: "Þið getið alveg hætt að elta mig, ég veit að þið eruð útsendarar Voldemort og þið náið mér ekki." Konan virtist þá átta sig á að ekki var allt með felldu. Ég flýtti mér inn í flugvélina, náði í pokann, en til að reyna að hrista skopparana af mér ákvað ég að fara ekki í fríhöfnina aftur heldur hljóp ég rakleiðis upp á Laugaveg. Þar tók ég stefnuna á Konfektbúðina, sem var í raun galdranammibúð. Þar ætlaði ég að fá fjölbragðabaunir Berta. Konan ákvað að hjálpa mér og sendi Dumbledore skilaboð (sennilega hugskeyti) og þau rötuðu rétta leið. Þegar ég var komin upp á Laugaveg sá ég stærðar uglu koma mér til bjargar, fljúgandi upp Bankastrætið, og úr hinni áttinni kom strákústur fljúgandi niður Laugaveginn. Ég hljóp í skjól í galdranammibúðina en þar var galdranorn með dóttur sinni að kaupa galdraútgáfu af Tópasi. Tópas galdramanna heitir Típíð og er selt í 10 kílóa pökkum. Ég get svarið það, Tröllatópas okkar mannanna er nú bara eins o Barbie-nammi í samanburði við 10 kílóa Típíð-pakka. Þessir risapakkar voru það síðasta sem ég sá því svo vaknaði ég algjörlega búin á því.
Svakaleg ammælisveisla
Í fyrradag dreymdi mig að ég var að fara að halda upp á ammælið mitt. Draumurinn virkaði fyrst algjörlega eðlilegur. Íbúðin mín var eðlileg, Óli var eðlilegur, ég var eðlileg og draumurinn gerðist meira að segja í rauntíma. Nema hvað, það hangir alltaf eitthvað á spýtunni í draumalandi Sunnu. Við byrjuðum á að fara að stússast eitthvað. Ég hafði boðið fólki að koma milli klukkan 9 og 10 um kvöldið, bara svona hefðbundinn partýtími. Ég hélt þess vegna að ég hefði nægan tíma. Eftir að hafa stússast pínulítið héldum við upp í Vesturberg og því næst var förinni heitið í Granaskjólið þar sem mamma og pabbi höfðu boðið okkur í mat. En maturinn var mjög seint á ferðinni og ég var orðin óróleg þar sem ég átti eftir að taka til í íbúðinni og hafa mig til og gestirnir voru að fara að koma. Þegar ég sá að allir tóku því bara rólega, þótt von væri á gestum og við Óli ekki komin heim, varð ég verulega óróleg. Mamma, pabbi og Óli spjölluðu saman um alla heima og geima, dunduðu sér við að ganga frá og bera eftirrétt á borð og ég veit ekki hvað og hvað. Þegar klukkan var orðin 9 trylltist ég. Ég öskraði eins og bavíani á mömmu og pabba og tók svo heiftarlegt frekjukast á Óla. Ég öskraði og lét öllum illum látum, hvað enginn tæki tillit til mín og allir væru bara að hugsa um sjálfa sig þegar þeir vissu vel að ég þyrfti að vera komin heim. Óli var allan tímann rólegur og sagði svo að hann gerði ekkert annað en að taka tillit til mín. Þá róaðist ég aðeins og við sættust og ákváðum að koma okkur heim og redda málunum. Þar sem við vorum ekki á bíl þurftum við að hlaupa. Ég hljóp voða hægt en þá kom Óli, greip undir handlegginn á mér og keyrði mig áfram. Þá hlupum við helmingi hraðar, svona eins og við hefðum skipt um gír eða eitthvað. Þegar við komum heim var einn gesturinn mættur og ráfaði um í garðinum. Við afsökuðum okkur og opnuðum dyrnar. Fram að þessu hafði draumurinn verið innan skekkjumarka hvað eðlilegheit varðar. En á þessum punkti hvarf allt sem getur heitið eðlilegt. Þegar við opnuðum dyrnar sáum við að fullt af fólki var inni í íbúðinni. Þarna var strákur sem ég þekki að grilla inni í eldhúsi og hann var þegar búinn að útbúa sjávarréttahlaðborð. Íbúðin var orðin að 100 fermetra glæsiíbúð og ég rataði varla. Ég tók eftir því að lykillinn hafði verið tekinn úr skránni í svefnherbergishurðinni og ég þurfti að leita að honum til að geta læst mig inn í herbergi til að skipta um föt. Ég fann lykilinn í annarri skrá og tók hann en þá kom kona frænda míns að mér og sagði að ég mætti ekki taka hann því hún þyrfti hann til að opna upp. Ég hváði bara... upp? Íbúðin mín er bara á einni hæð. O nei, ekki aldeilis. Það var búið að opna gat í loftið og þá kom í ljós að þar var heil hæð, um 90-100 fermetrar. Þar var gamall maður í hægindastól en hann var víst boðflenna, nágranni af neðri hæðinni. Ammælið var hið ágætasta enda nóg pláss fyrir alla.
Dílað við Emmu
Fyrir nokkrum dögum eyddi ég nóttinni í London og París. Margir gætu nú hugsað að þetta hafi verið rómantískur draumur eða ljúft ferðalag. Nei, nei, þetta var hörku vinna. Ég og Emma Thompson eyddum allri nóttinni í að vinna einhvern samning, sem tengdist einhverju skólaverkefni. Þetta var erfitt ferli en okkur Emmu kom samt vel saman og vinnan tókst öll mjög vel. Eitthvað rámar mig í að George Clooney hafi komið við sögu undir lokin en ég er þó ekki alveg viss. Það gæti alveg verið hrein óskhyggja. Mér þótti þessi draumur nokkuð magnaður, sérstaklega þar sem Emma Thompson er ein af mínum uppáhaldsleikkonum.
Furðulegur fundur
Fyrir nokkrum vikum, í prófatörninni að mig minnir, var ég boðuð á merkilegan fund að næturlagi. Stelpa sem ég þekki ekki neitt, en veit vel hver er, kom til mín og vildi endilega verða vinkona mín. Ég kunni ekki vel við hana en vorkenndi henni samt töluvert. Hún boðaði mig á kaffihúsafund til að biðja mig um að verða vinkona sín og af því að ég vorkenndi henni svo mikið ákvað ég að þekkjast boðið. Hún var næstum farin að gráta þarna á fundinum en ég gat samt engan veginn tekið hana í sátt og sagði henni á endanum að við gætum ekki orðið vinkonur. Furðulegur draumur.
Draumaíbúð
Í haust eignaðist ég íbúð. Eða það hélt ég alla vega þangað til að ég vaknaði. Mig dreymdi að fólkið sem keypti íbúðina hennar ömmu, eftir að hún dó, hefði fundið skjal inni í skáp, þar sem mitt nafn væri tilgreint, og þess vegna hefði það ákveðið að gefa mér íbúðina. Það hefði áttað sig á hvað mér hefði þótt vænt um íbúðina og þess vegna væri réttast að ég fengi hana. Íbúðin í Barmahlíðinni var örlítið breytt, bara eðlilega breytt samt, búið að setja parket á gólf og rimlagluggatjöld. Ég var alveg himinlifandi yfir þessu og þegar ég vaknaði var ég alveg hörð á því að kaupa þessa íbúð um leið og hún yrði föl. Það getur vel verið að ég geri það einhvern tíma.
Já, þetta eru dæmi um það sem ég hef tekið mér fyrir hendur á nóttunni. Reyndar hefur mig dreymt fleiri drauma álíka bilaða en ég man þá ekki svona í svipinn. Ef einhver getur túlkað þá fyrir mig þá er það velkomið. Kannski er líka mjög auðvelt að afgreiða það og senda mig beint á Klepp, hver veit?
Sunna 14:18
|
|
|
|
|
|
|
